2026 Dünya Kupası’na grup aşamasında veda eden A Milli Takım’da Teknik Direktör Vincenzo Montella’nın geleceği tartışma konusu oldu. Milliyet Gazetesi yazarlarından Bilal Meşe, Halil Özer, Cemal Ersen, Erbatur Ergenekon, Veli Yiğit, Mert Aydın ve Burcu Kapu, İtalyan çalıştırıcının durumunu değerlendirirken farklı görüşler ortaya koydu.

HALİL ÖZER: TEK DEĞİŞMEYEN TAKIMCILIK BASKISI

 Dünya Kupası başarısızlığı bu takıma olan güvenimi sarsmıyor. Elbette eleştiri olacak. O ayrı. Ama yeni bir organizasyon kesinlikle lazım. Öncelikle takımın belirli bölgelerine adam bulmak şart.

Hep santrfor diyoruz ama bu turnuvada stoper konusu bas bas bağırdı. Artık yaşlanan ağırlaşan adamların yerine, daha hareketli genç futbolcuları takıma yavaş yavaş yerleştirmek gerekiyor. Orta saha keza öyle.

Olan bu bölge eksikliğinde o bölgede oynamak zorunda kalan çocuklara oluyor. Örneğin Kerem’den Haaland olmasını bekleyemezsiniz ya da Barış’tan… Yani takımın tam iskeleti ile fazla oynamadan, yeniden yapılanma şart.

Yani o bölgede sadece Ferdi olmamalı. Adamın kötü günü olabilir, sakatlığı olabilir. Her şeyimiz Arda’nın sol ayağına bakmamalı, alternatif oyun düzeni elimizde olmalı.

Bunları yapacak kişi tabii ki teknik direktör. Ve TFF’nin organizasyonları. Montella geldiğinden bu yana sadece bu iki maçta başarısız oldu. Bunun nedenlerini o da iyi tahlil etmeli. Artık kırılgan olmayan, baskıyı kaldırabilecek milli takım yaratmalı. Ve Dünya Kupası’nın her anı iyi incelemeli, “Nerede hata yaptık?” diye.

Yani ben kalmalı diyorum. Adam istediğimiz bütün hedeflere ulaştı. Sadece bu iki maça bağlı olmamalı. Tabii kendi istediği sürece…

Tek değişmeyecek konu ise artık nefret ettiren sosyal medyanın takımcılık baskısı. Bu kafalara yapacak hiç bir şey yok ne yazık ki. Onlar için ülkenin bile önemi yok. Hepsi umutsuz vaka.

ERBATUR ERGENEKON: DEĞİŞİM

Bazen değişimi getiren, değişimin kendisidir.

Dünya Kupası’nda bir peri masalı yazmayı beklerken, hayallerimizi kıran kısa bir hikâye çıktı ortaya. İronik olan ise yolun kolay görünmesiydi. Bu, işi daha da zorlaştırdı.

İlk maç sonrası artan baskıyla birlikte, psikolojik taraf da yönetilemedi. Takımın potansiyeline göre ortaya çıkan tablo, olması gerekenden çok uzaktı. Kenan, Arda, Orkun, Hakan, Ferdi, Barış Alper ve Can gibi oyuncular, bize farklı oyunları oynama imkânı veriyordu. Ancak ne alternatif planları geliştirebildik ne de bireysel olarak parlayabildik.

Futbolu sadece 62 şut ya da pas sayısıyla açıklayamazsınız. İngilizlerin “eye test” dediği ve rakamlardan fazla önemsediği gözlemde de sınıfta kaldık. Fiziksel olarak rakiplerin gerisindeydik. “Sempatik takım” imajımız da yaralandı ki bu önemli bir problem.

Evet, Montella ile güzel anılar yaşandı. Ancak, futbolun en üst seviyesinde hem fiziksel hem de mental fazla kırıldık. Bu kırıklar daha da derinleşmeden, takımı yeniden ayağa kaldıracak bir değişim en doğru tercih olacaktır.

VELİ YİĞİT: DÜNYANIN SONU DEĞİL

Milli Takım, halkın ve milletin takımıdır. Haliyle takımın, oyuncuların halk ve milletle bütünleşmesi, aralarında bir bağ oluşması önemlidir.

Montella göreve geldiği günden bu yana millî takımımıza önemli katkılarda bulunmuştur. Ancak her önemli turnuvada belli bir beklenti olan millî takımlarda bu durumun altında kalınması halinde bir yol ayrımı kaçınılmaz olur.

Üstelik bu süreçte Montella hem taktiksel anlamda hem de iletişim olarak kabul edilemez çok ciddi hatalar yaptı ve sonu bizim adımıza ne yazık ki mutsuz biten bir hikaye oldu.

Bu tür majör turnuvalarda bu seviyede basit hataların bir bedeli olabiliyor. 2022’de bunlara şahit olduk. İspanya son 16’da Fas’a elenince Luis Enrique ile yollar ayrılırken, Belçika grup aşamasında veda edince Roberto Martinez’e de veda edildi.

Yine başarıya ulaşamayan Portekiz’de Fernando Santos, Brezilya’da Tite, Meksika’da Tata Martino, Güney Kore’de Paulo Bento ile vedalaşıldı.

Haliyle bu tür yol ayrılıkları dünyanın sonu gibi kabul edilebilecek sıra dışı durumlar değil, tam aksine hayatın doğal akışında yaşanabilecek bir süreç. Bundan sonraki süreçte hem ülkemizin, hem de oyuncu grubunun yeni bir heyecana, isme ve tazelenmeye ihtiyacı olduğu düşüncesindeyim.

BİLAL MEŞE: KADER DİYEMEZSİN

Bu oyunda başarısızlıkların elbette bir faturası olacaktır. Ne var ki, kalkıp faturayı bir kişiye, yani Montella’ya yüklemek asla çözüm değildir.

Ancak eleştirilerin odağında yalnızca skorlar değil, kadro tercihleri, oyun planı ve oyuncu seçimleri ön plandadır. Özellikle formda isimlerin yedek bırakılması ve rakiplere karşı doğru önlemlerin alınmaması ciddi soru işaretleridir. Bunların tamamı Montella’yı bağlar.

İki maçta sıfır çekmeyi kalkıp, “kadere” bağlamak, ancak gerçekleri “sümen altı” etme politikasıdır. Elbette Montella’nın, kalıp kalmayacağına sözleşmesini iki yıl daha uzatan Futbol Federasyonu Yönetimi karar verecektir. Unutmayalım ki federasyon da bu sürecin bir parçasıdır.

Yerli mi, yabancı mı? Sabaha kadar benim kantarımda yerli ağır basar. Mustafa Denizli, Şenol Güneş ve Fatih Terim, ay-yıldızlı ekibimize birçok başarı kazandırdılar, ülke insanımızı sokaklara döktükleri hala hafızalarda kazılı. Ne var ki teknik direktörün pasaportundan çok liyakatı önemlidir. Yani, bir teknik adamın bu göreve uygunluğu ve de yeterliliği önemlidir. Liyakat mı arıyorsunuz, rotayı yerlilere kırın, yeter. Demem o ki; Türkiye’nin bugün gereksinimi olan suçlu aramak değil, doğru teşhisler koyup geleceği planlamaktır. Çünkü Türkiye’nin elinin altında kaliteli bir oyuncu jenerasyonu var, bunu da göz ardı etmeyelim. Bir önce “radikal” kararlar almanın da tam zamanıdır.

CEMAL ERSEN: SADECE SAHADA YENİLMİYORUZ

2026 Dünya Kupası, Türkiye için hüsranla sonuçlandı. Sorumlu aramak ve bulmak çok kolay. Yazarsın kara tahtaya, Montella ve futbolcuların adını, altına eklersin istifası istenen TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu’nun çöldeki sırtlanlarını, akbabalarını. Yetmedi mi? Tutarsın kulağından milyonlarca dolarlık reklam döndürürken, milli takım oyuncularını yeşilçam yıldızı yapma çabasındaki sponsorları. Az mı geldi? Fatih Terim ve Şenol Güneş’i de günah keçisi ilan edersin, biter.

İyi de kim yapacak bunları? Dünya Kupası grup kuraları çekildiği günden, Avustralya yenilgisine kadar geçen süreçte Montella ve öğrencilerini yere göğe sığdıramayan kamuoyu, beklentilerini ve gerçekleri köpürten medya, “kıymeti kendinden menkul” futbol ulemaları ve sosyal platformlarda nefret söylemleriyle toplumu ayrıştıran klavye kahramanları mı?

İğneyi kendimize batıralım. Bir suçlu pastası hazırlanacaksa, en büyük dilimi yemek tüm medyaya düşer.

Peki ne yapılmalı? Kariyerinin en berbat deneyimini yaşayan Montella çıkaracağı derslerle yola devam etmeli. Varlığını milli takımın başarısı üzerine kurgulayan TFF Başkanı halkına hesap vermek adına devam etmeli. Hayal kırıklığı yaşatan futbolcular gerçek kimliklerine dönerek Avrupa Şampiyonası’nda ulustan özür dilemeli, devam etmeli.

Çeyrek asırdır aynı filmi bıkmadan izliyoruz. Neden? Çünkü biz sadece sahada yenilmiyoruz.

BURCU KAPU: BAŞARISIZLIĞI SAHİPLENME

Dünya Kupası’na iki maçta veda etmemiz sadece bir başarısızlık değildir. Bu sonuç, Türk futbolunun uzun süredir ertelediği hesaplaşmayı artık yapmak zorunda olduğunu gösteriyor. Montella ile yollar elbet ayrılmalı. Çünkü sorun sadece sonuçlar değil; takımın kimlik eksikliği, oyun planındaki belirsizlik, oyuncu tercihleri…

Ancak değişim yalnızca kulübede kalmamalı. Dünya Kupası biletini alırken başarıyı sahiplenen federasyon, başarısızlıkta da sorumluluk üstlenmeli. ABD kampına geç gidilmesi nedeniyle yaşanan adaptasyon sorunu, kamp yeri tercihi, mentör ihtiyacının göz ardı edilmesi yönetimsel kararlardır. İlk maç sonrası oyuncuların ihtiyaç duyduğu iletişim ve motivasyonu sağlamak yerine eleştirilere odaklanıp Fatih Terim’le polemiğe girilmesi de yine yönetim hatasıdır.

Elbette hatalarda oyuncuların da payı var. Ama onu da Fatih hocanın sözüyle anlatalım: “Yetenek kaybedilmez. Oyuncular yeteneğini değil, özgüvenini kaybedebilir.” Başarılı yönetimler tam da burada devreye girer. Bu yüzden başarısızlığı önce federasyon, sonra teknik direktör üzerinden okumalıyız.

MERT AYDIN: YENİ TFF YÖNETİMİ YENİ TEKNİK ADAM

Dünya Kupası’ndan hezimetle dönüyoruz. Yol haritamız ne olmalı? Neler yapılmalı?

 En zor kısım bu. Çünkü Türkiye’de kimse başarısızlığı sahiplenmez. İstifa diye bir kavramdan haberimiz yoktur. Bu federasyonun ne ligi ne de milli takımı yönetebilme kabiliyeti kalmamıştır. Sadece televizyona çıkıp demeç vererek olmaz. Sorumluluğu Montella’ya atıp kaçmak da olmaz. Acil seçim gerekir.

Montella’nın bu kupaya kadar başardıklarına saygı duyuyorum. Ne var ki çok yıprandı ve federasyonun hataları da onun üzerine kaldı. Onun gitmesi gerekiyor. Birinci madde mutlaka gerçekleşmeli ki, yeni teknik adamı yeni TFF seçsin. Yeni hocanın yerli ya da yabancı olması değil bu gruba uygun olup olmaması önemli.

İlk iki madde de gerçekleşmeli. Milli takım oyuncu grubunda yapılacak değişiklik de yeni teknik adamın tasarrufuyla yapılmalıdır.

A Milli Takımımız, 2026 FIFA Dünya Kupası D Grubu’ndaki ikinci maçında Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) Kaliforniya eyaletine bağlı San Jose kentinde karşı karşıya geldiği rakibi Paraguay’a 1-0 mağlup olarak üçüncü ve son maçlar öncesinde son 32 turuna yükselme şansını kaybetti.

Milliyet Gazetesi yazarları A Milli Takımı değerlendirdi.

Sen hep bizimsin! / Attila Gökçe

Dünya Kupası’ndaki futbol dramı hepimizin yüreğini yaktı.. En azından çeyrek final, yarı final, dahası final oynama hayalimiz medyadaki reklam kampanyaları ile destek, umut ve iddialardan sorumlu yöneticilere kadar popüler bir coşkuyla paylaşıldı.

Dahası, sabır ve sükunet tavsiye ederek “Her şey bitsin hesap da sorulur” diyen Fatih Terim’e “Sen kim oluyorsun da hesap soruyorsun!” misillü tepki (!) en yetkili ağızdan dile getirildi.

Gelelim Dünya Kupası’nda hayal kırıklığı yaratan kötü performansa… Milli Takım Teknik kadrosunda Montella’nın iki yardımcı antrenörü var: Danielle Rosso ile Hakan Balta. Vincenzo Montella hocamızı Türk vatandaşlığı ile onurlandırıp Of nüfusuna kaydettirme düşünceleri güzel de “Bu takımın psikolojik danışmanı kim? Bir mentöre ihtiyacınız yok mu?” diye soruldu mu?

Biri İtalyan üçü Türk atletik performans hocalardan merak ediyorum maçlar sırasında Montella’ya fikir verenler, aksaklıkları söyleyenler oldu mu?

İlle de maça dönelim derseniz… Efendim ilk maçtan sona Paraguay’a da en az 25 şut atmışız… Bir sürü kornerle oyuna egemen olup baskıyı sürdürmüşüz. Tamam, gördük ve anladık. 52 dakikada 10 kişiyle oynayan rakibe bir gol atamadınız. Niye? Kötü oynayan Arda’yı, sıkça top kaybeden Kenan’ı, kale önünde koşuşturup duran Kerem’i ilk yarının sonunda tümüyle değiştirip Can Uzun ve Deniz’in yıpratıcı enerjilerinden son yarım saatte yararlanmayı denediniz. Maça onlarla başlamak hiç aklınıza gelmedi mi Sinyor Montella? O ekipte o kadar yalnızsınız ki, fazlasını söylemeye dilim varmıyor.

ABD maçının hiçbir önemi yok… Grup sonunculuğuyla eve dönecek Bizim Çocuklar. Bir gol at arlarsa da seviniriz yani. Halterde bunun adı “sıfır çekmek”tir. Hiç de yabancısı değiliz. Böyle şeyler olur. O sporcular, değerlerinden hiçbir şey kaybetmezler. Hepsi de evlattır, başımızın tacıdır. Önemli olan gelişmede yeni rotalar ve yeni açılımlarla yola devam etmektir. Daha da önemlisi, Türkiye’nin Dünya kupalarına sürekli katılımının sağlanmasıdır.

62 yılda bu işlerin nasıl düzeleceğini öğrendim. Fazlasını bilenler buyursun, görelim.

Fiyaskonun bedeli ödenmeli / Mert Aydın

Dünya Kupası’nda fiyasko yaşadık! Bu durumu sadece Ali oynadı, Veli oynamadı üzerinden yorumlarsak hata yaparız. Büyük resme bakmak gerek. Topu topu 1 aylık bir kampı beceremedik. Arizona çölünde kamp yaptık. Mecbur bırakılmış olabiliriz. Ancak konuştuğum spor bilimciler, milli takımdaki fiziksel düşüşü buna bağlıyorlar. Önlem alınabilir miydi? Bu da ayrı bir soru.

Önce Avustralya sonra da Paraguay sadece kapanarak bizi felç etti. Ne taktiksel ne de kişisel yeteneklerle bir çare üretebildik. 62 şut attık ama çoğu kara vana. Kaliteleri düşük şutlar. Montella’nın övdüğümüz takıma hakim olma yönü nereye gitti? TFF Başkanı neden anlamsız polemiklerin içine girdi?

Sahaya çıkan hiçbir oyuncumuz, kendi kişisel potansiyelinin yakınına ulaşamadı. Arda, Hakan, Kenan ve diğerleri ayakta duramadı. Çöl etkisi mi yoksa başka bir sorun mu?

Bazen taktiğin aşamadığını sihirli bir hareket açar. Bunu beklediğimiz oyuncuların hiçbirinden alamadık. Ne savunmamız ne de kaleci Uğurcan içimizi rahatlatabildi.

Başta yazdığım gibi sadece santrfor meselesi ya da o oynadı, bu oynamadı üzerinden göremeyiz. Başkanından hocasına, futbolcusuna kadar herkesin sorumluluğu var. Bu fiyas konun bedelini ödemek gerekir. Ama bunun tamamını sadece bir kişiye değil herkese ödetmek gerekir.

Trajedi / Halil Özer

Gülerek gittik ağlayarak döndük mü diyelim? Tavuklarını yumurtadan çıkmadan sayma mı diyelim? Yoksa trajediye dönen oyun mu?

Bilemedim…

Durumumuzu hepsi kapsar.

Herhalde futbolda uzun yıllardır bu kadar derin bir hayal kırıklığı ve acıyı birlikte yaşamamıştık. Alt üst olduk.

Hani grupta Güney Amerika’nın Avrupa’nın güçlü takımları olurdu da, “bizden güçlülerdi” der geçerdik.

Ama kaybettiğimiz öyle iki takım ki, hani bizim futbolumuzun argo sözü vardır “kazma” diye, aynen öyle işte.

Avustralya ve Paraguay ile toplam 200 dakikaya yakın maç yapmışız. Ve bu süre içinde kalemize gelen top sayısı üç. Ve bu üç top gol olmuş. Zaten kötü oynarsan kısmetin de olmazmış. Üç dünya yıldızımız; Arda, Hakan ve Kenan’ın iki maçta bu kadar kötü oynayacağını hiç tahmin edemedik. Zaten oyun kurgumuzda yüzde 70’imiz bu adamlara bağlı. Bu üç ismin iki maçta kaleyi bulan tek şutu yok. Bu inanılmaz bir istatistik. Doğanın kanununa aykırı bir durum. Neden bilmiyorum? Sanıyorum bunu kendileri de açıklayamaz. Bir de bunun üstüne Montella’nın kendisiyle bağdaştıramadığım hataları eklenince zaten geriye de pek bir şey kalmıyor.

Paraguay’ın oyunun büyük bir bölümünde 10 kişi kaldığının farkına varan oldu mu? Bunun suçu tamamen bizde. Çünkü takımın oyun generalleri rütbelerini düşürmüştü. Hiçbir varlık gösteremediler. Şöyle iki maça bakarsanız bir tane özel futbolcu bulamazsınız. Yok. Altın kramponlarımız bakıra hatta kum çakıla dönmüş durumdaydı.

Bir tek dünkü maçta Mert Müldür ile Abdülkerim. O kadar. Özellikle Mert Müldür adam her şeyini verdi. Diğer fut bolcular onun hırsının, inadının yarısını taşıyabilseydi her şey çok başka olurdu. Üç yıldızın sönmesinin yanı sıra tabii en büyük hayal kırıklığı her topu kalesine alan Uğurcan, artık benim gözümde asla ve asla milli takım topçusu olmayan Barış Alper ve orada oynaması kendi suçu olmamasına rağmen çabasızlığı ile Kerem. Gerisi uvertür bile değildi.

Montella ne yapar bilmiyorum. Ama devam edecekse artık kafasını değiştirip yeniden bir yapılanmaya gitmeli.

2026 FIFA Dünya Kupası’nda A Milli Futbol Takımımız, D Grubu’ndaki ikinci karşılaşmasında Paraguay ile karşı karşıya geldi. İlk maçta Avustralya’ya karşı 2-0 mağlup olan Millilerimiz, bu kez sahadan 1-0 mağlup ayrılarak turnuvaya veda etti.

San Francisco Bay Area Stadı’nda oynanan mücadelede tek golü 2. dakikada Matias Galarza kaydetti.

PARAGUAY 10 KİŞİ KALDI
Mücadelede Paraguaylı futbolcu Miguel Almiron’un ağzını kapatarak Mert Müldür’e bir şeyler söylemesi sonrasında maçın hakemi VAR’a gitti. Almiron ağzını kapatarak bir şeyler söylediği için VAR kontrolü sonrası kırmızı kart gördü.

PUANSIZ KALDIK
Mücadeleyi kaybeden Türkiye grupta henüz puanla tanışamadı. İlk galibiyetini alan Paraguay puanını 3 yaptı ve ikinciliği Avustralya ile paylaştı.

A Milli Futbol Takımı, 2026 Dünya Kupası D Grubu ikinci maçında yarın TSİ 06.00’da San Francisco’da Paraguay ile karşı karşıya gelecek. Bugün yaptığı antrenmanla hazırlıklarını tamamlayan ay-yıldızlılarda tecrübeli file bekçisi Mert Günok, basın mensuplarına açıklamalarda bulundu.

Türkiye’nin kendilerinden beklentisinin büyük olduğunu belirten Mert Günok, “Takımdaki moral ve motivasyon iyi. Çünkü tabii ki ilk maçta istemediğimiz bir mağlubiyet aldık. Daha sonra çok fazla eleştiriye de maruz kaldık haklı olarak. Ülkemizin bizden beklentisi büyük. Buraya da büyük umutlarla geldik. Ama turnuva boyunca favori gösterilen takımların da puan kayıpları yaşadığını gördük. Bizim de aslında ilk maçı çok kötü oynadığımız söylenemez. Sonuçta vurduğumuz şutlardan biri gol olsaydı veya girdiğimiz pozisyonlardan birini değerlendirebilseydik daha farklı şeyler konuşuyor olabilirdik. Ki bunu Avrupa şampiyonasının ilk maçında da yaşadık. Gürcistan maçında Arda çok uzaklardan vurdu, gol oldu. Mert Müldür çok zor bir topu vurdu, gol oldu ve o maçta da aslında yediğimiz pozisyonlar vardı ama savuşturmayı başarmıştık ve turnuvaya galibiyetle başlamıştık. Burada bunu yapamadık ama tabii ki hiçbir şey bitmiş değil. Yarın çok önemli bir maçımız var. Artık bizim için final maçı. İyi bir şekilde hazırlandık. Bugün de son antrenmanımızı yapacağız. Ülkemizin bize olan desteğini de biliyoruz. Milyonlar her zaman arkamızda. İyi gitmediğimiz zamanlarda, iyi oynamadığımız zamanlarda, sonuç alamadığımız zamanlarda eleştireceklerdir. Bu normaldir. Bu eleştiriler bu seviyede gayet normal. Ama hem onları sevindirmek istiyoruz hem de üstümüze düşeni yapmak istiyoruz” diye konuştu.

‘YARIN İNŞALLAH İYİ BİR SONUÇLA HEM DE İYİ BİR OYUNLA MAÇI BİTİRECEĞİZ’

Paraguay’ın Avustralya ile aynı oyun anlayışını sahaya yansıtabileceğini söyleyen tecrübeli file bekçisi, “Onlar da ilk maçlarında Amerika’dan 4 gol yemiş oldukları için farklı bir anlayış benimseyebilirler. Avustralya’yı izleyip, Avustralya gibi bir oyun oynayabilirler. Yarın öncesi her şekilde son çalışmamızda hepsine hazırlanacağız. Önemli olan bizim nasıl oynadığımız; pozisyonlara girince değerlendirmemiz, oyunu daha çabuk oynamamız. Aslında Avustralya maçında eksik olan şey de biraz da buydu. Biraz daha hızlı oynamamız gerekiyordu. Eksiklerimizi analiz ettik. Yarın inşallah iyi bir sonuçla hem de iyi bir oyunla maçı bitireceğiz” ifadelerini kullandı.

‘BU SEVİYEDE, BU ELEŞTİRİLERE ALIŞIK OLMALIYIZ’

Bu seviyede eleştirilere açık olmaları gerektiğini söyleyen Mert Günok, “Eleştiriler hem iyi yönde hem kötü yönde bizde hep coşkulu bir şekilde oluyor. Bu seviyede, bu eleştirilere alışık olmalıyız ki çoğumuz da alışkın. Hepimiz büyük takımlarda oynuyoruz. Avrupa’da oynayan bir sürü değerli oyuncumuz var. Herkes bizim aslında iyi olmamızı istiyor. Bu eleştirilerin belki biraz da yoğunluğu bundan. İnşallah biz galip geleceğiz. Yine eleştiriler olacaktır. Belki oyunla ilgili, belki kaçırılan pozisyonlarla ilgili olsun. Ama önemli olan galip gelmek. Önemli olan bu turnuvada gidebildiğimiz kadar ileriye gitmek. Bu takım buraya gelene kadar birçok aşamadan geçti. Avrupa Şampiyonası olsun, Uluslar Ligi’nde A Ligi’nde yükselmemiz olsun. Oynayan oyuncuların çoğu hemen hemen aynıydı. Buraya nasıl geldiysek buradan da inşallah başarılı bir şekilde dönmeyi planlıyoruz” dedi.

‘UĞURCAN ŞU ANDA OYNAMAYI HAK EDEN BİR KALECİ OLARAK GÖRDÜĞÜMÜZ BİRİ’

Uğurcan Çakır’ın gösterdiği performansla formayı hak ettiğini söyleyen Mert Günok, sözlerini şöyle tamamladı:

“Hepimiz aramızda konuşuyoruz. Kaleciler özelinde de iyi bir arkadaşlığımız var. Uğurcan da zaten çok tecrübeli ve bu sene özellikle çok başarılı bir sezon geçirdi. Hem takımını Avrupa’da iyi temsil etti hem ligde iyi temsil etti ve milli takımda da çok iyi maçlar çıkardı. O yüzden hani benim ona bir şey söylememe gerek yok. O ne yapacağını bilen bir kaleci. O yüzden ilk maçta o da bazı eleştirilere maruz kaldı ama hem bu sezon özelinde hem de genel olarak performansıyla bence beklentileri karşılamış ve burada şu anda oynamayı hak eden bir kaleci olarak gördüğümüz biri. O yüzden o da gereğini yapacaktır. Burada kim oynasa zaten gereğini yapıyor. Ama hem kaleciler özelinde hem takım özelinde iyi bir arkadaşlığımız var. Birbirimize her zaman destek oluyoruz.”

Dünya Kupası’nın Avrupa Şampiyonası’ndan en büyük farkı kale önüne otobüs park eden takım sayısının fazla olması. Avustralya’nın bu oyun stilini benimseyeceği de önceden belliydi. Sadece kaleci dahil birkaç genç oyuncunun sürpriz şekilde ilk 11’e konulması hepimizi şaşırtmış olabilir. Bu tercih de Popovic’in daha enerjik bir takım çıkarma isteğinden kaynaklanıyordu.

Çünkü o da Bizim Çocuklar’ın sorun çözebilme yeteneğinin farkındaydı. Ağır savunmacıların önüne dinamik gençlerle koruma duvarı ördü. Montella öncelikle kendi oyununu oynamak istedi. Bu anlaşılabilir bir durumdu. Yaklaşık 3 yıldır takımın bir oyun ezberi var. Lakin ilk dakikalardan itibaren saha içinde yaşananlar gösterdi ki bizim formülümüz, onların ekmeğine yağ sürüyordu.

OYUNU BİZE BIRAKTILAR

Maç sonu pek öğündüğümüz topla oynama oranı vesair istatistikler maalesef onların senaryosunun içindeydi. Yani Avustralya bizim baskımızla değil kendi isteğiyle topu ve oyunu bize bıraktı. Bunu yaparken öyle kümelendiler ki boş alan bırakmadılar. Rekor kırdığımız şut kategorisinde de oyuncularımız rahat vuramadığı için şutların kalitesi düşük kaldı. Kolay olmayacak Montella, oyun planından çok oyuncu değişiklikleriyle sorunu çözmeye çalıştı. Bu nedenle bizim kamuoyu da plandan çok isimler üzerinde yoğunlaştı. Yani mesele Kerem’in sahada ne kadar kaldığı değil hangi mevkide kaldığıydı. Maalesef ne teknik kadro ne de yıldız oyuncularımız, Avustralya’nın otobüsünü hareket ettirebilecek pratik çözümleri bulabildi. Mesela Brezilya, Fas önünde oyunu elinden kaçırmışken Vinicius bir hareketle maçı değiştirdi. Eleme maçlarında bu çözümleri üretmiştik. Hatırlayalım Romanya karşısında Arda-Ferdi ikili oyunu golü getirmişti. Bundan sonra Paraguay maçına odaklanıyoruz. Kazanmak bize son maçta beklenmedik liderlik şansı bile getirebilir. Kolay olmayacak ama şu ilk maçın günahı başka türlü silinmez. Belki de ilk maçta şans verilmeyen Can gibi isimler ister ilk 11’de ister sonradan oyunda yer bulmalı. Paraguay’ın da ölüm kalım maçına çıkacağını ve bu kupada gruplarda ikili averaj uygulanacağını unutmayalım.

Bu yenilgiyi sadece skora bağlamak elbette yanlış olur. Evet Türkiye topa sahip olan taraftı, öyle ki yüzde 70’e 30’luk bir oran vardı ama bu üstünlük galibiyete yansımadı!

Avustralya tam da beklenen şekilde oynadı; demem o ki savunmasına sabırlı şekilde yaslandı, kontra toplarla sonuç aradı ve kazandı.

Teknik adamları kadro tercihleri nedeniyle yerden -yere vurmak gibi bir takıntım yok! Ancak eleştirilecek noktalardan biri Montella’nın 11 tercihiydi. Örneğin Kenan Yıldız, bire birde rakip eksilten, kapalı kilitleri açabilecek bir yeteneği niye kenarda oturtur, anlamakta zorlanıyorum. Efendim sakatlığı gerekçe gösteriliyor. Eğer riskse ikinci yarıya Kenan’la başlamasına ne demeli? Artı Montella’nın oyun şablonu da yetersiz idi bana göre.

Rakibin savunma duvarını açacak varyasyonlardan uzaktık mesela! Aynı bölgeden sürekli hücum etmek, Avustralya’nın ekmeğine de yağ sürdü! Rakibin kontratak oynayacağını sağır sultan bile biliyordu! Ayrıca rakibin en büyük silahı geçiş oyunlarını dört-dörtlük yapmasıydı. Dikkat edilirse iki golü de hızlı geçişlerden geldi. Montella buna da önlem alamadı maalesef!

Bu yenilgi negatif yansımalar yapar mı, elbette yapar! Ancak grup aşamalarında bu tip organizasyonlarda ilk maçını kaybeden, sonra çok çıkan takımlar gördük. Umutsuz değilim, ancak önemli olan Paraguay karşısında reaksiyon vermek!

Demem o ki Türkiye hala yarışın içinde ve karalar bağlamanın da bir anlamı yok. Montella’nın kadro tercihi konusunda aynı hataya düşeceğini sanmıyorum. O dersini aldı, çalışır! Bir de dikkatimi çeken Montella’nın en büyük hatası bence rakibin oyun yapısını bilmesine karşın takımın savunma güvenliğini ikinci plana atmasıydı. Hakan Çalhanoğlu oyunu yönlendirmeye çalıştı, ancak rakibin savunma blokları arasında yeterli alan bulamadı. Nasıl bulsun, duvar ördüler, duvar! Gelelim Arda Güler’e… Rakip maç süresince neredeyse onu iki oyuncuyla marke etti, o da sıkıştı kaldı.

İşin özeti… Milli Takım uçurum kenarlarında hep dolaştı ama aşağı düşmedi. Bu gözler bu tabloyu çok yaşadı, bilesiniz…